abant

Al, yoksa!!
Çanakkale'den kalkan otobüse, 30–32 yaşlarında, kucağında bebeği ile bir kadın biner. Yanına da iri kıyım bir adam oturur.
Otobüs Ezine'ye ulaştığında kadın çocuğunu emzirmek için memesini çocuğuna verir. Ancak çocuk inatla memeyi emmek istemez. Çocuğuna kızan kadın sert bir sesle:
—Al yoksa amcaya veririm!
Adam göz ucuyla bakar sonrada önüne döner...
Ayvacık'a geldiklerinde kadın yine memesini çıkarır ve emzirmek ister,çocuk yine emmez. Aynı sözler kadının ağzından dökülür;
—Al yoksa amcaya veririm.
Her durakta tekrarlanan bu durum, Küçükkuyu, Altınoluk, Güre, Akçay derken otobüs Edremit’e gelir.Burada da kadın;
—Al!! Yoksa amcaya veririm, deyince adam dayanamaz;
—Hanım hanım!! Artık yeter!! Vereceksen ver!! Ben taa Ayvacık'ta inecektim, buralara geldim aaaa!!...